Автор: Әмирхан Фатих

ӘсӘр XX гасыр башындагы Россия империясендӘге ҺӘм татарлар арасындагы иҖтимагый-сӨяси халӘтне, татар яшьлӘренеҢ кҮмӘк рӘсемен, милли мӘдӘният мӘсьӘлӘлӘрен яшӘешнеҢ тӨрле

Фатих ӘмирханныӘ беренче хикӘялӘреннӘн. Бер шӘкертнеҢ гает алдыннан кҮргӘн тӨше турындагы хыялый хикӘясе.

«Татар кызы» (1909) хикӘясендӘ, экзистенциализм ҺӘм экспрессионизм алымнарын оста кулланып, татар хатын-кызын ире кулындагы уенчыкка, Ә соҢыннан «тере мӘеткӘ» ӘверелҮдӘн, феодаль-патриархаль изелҮдӘн коткару проблемасы кҮтӘрелӘ. ФабуланыҢ –...

Ятим Нури, гает көнне аның иске киемнәреннән көлгән малайлар образлары аша кеше хисләре белән уйнарга ярамаганлыгын аңлата, дуслык кадерен белү, башкаларның хәленә керү кебек сыйфатлар тәрбияли торган хикәя.

Хуҗалыкта чәй-шикәр мәсьәләләре белән әвәрә килеп, үзенең төп эшләрен дә онытып җибәрә башлаган Сәмигулла абзый тормышы турындагы хикәя.

Ничек итеп башкалар өчен файдалы булырга? Тәртипсез Нәҗипнең, һәрдаим апалары яныннан куыла торган Нәҗипнең башкаларга кирәкле Нәҗипкә әйләнүе хакында.

Романтический рассказ Ф.Амирхана «Ай остенде Зухра кыз» («Девушка Зухра на Луне», 1913 г.)., создан на основе народных преданий, отражающий особенности национального мировосприятия.

В рассказе Ф.Амирхана «Габдельбасыйр гыйшкы» («Любовь Габдельбасыра», 1914 г., прослеживаются элементы использования художественных приемов акмеизма.

Француз әдәбияты тәэсирендә язылган, берничә мәхәббәт тарихын берләштергән лирик-психологик хикәя.

«Татар прозасы» сериясеннӘн дӨнья кҮргӘн унынчы китапта татар ӘдӘбияты классикасыныҢ кҮренекле ӘдиплӘреннӘн берсе Фатих ӘмирханныҢ (1886–1926) укучылар аеруча яратып укый торган ӘсӘрлӘре туплап бирелде. Җыентыкта шулай ук Г. ИбраҺимов исемендӘге...

В повести «Фатхулла хазрет» ( 1909 г.), вошедшей в классику татарской сатирической литературы начала ХХ века, высмеиваются приверженцы средневековых устоев жизни.